Gezellig

Het is heerlijk picknicken in de zon. In de wijde omgeving van de school vind je met dit stralende nazomerweer overal groepjes jongeren. De zesdes hebben duidelijk de groenste, zonnigste plekjes ingenomen. Leerlingen van de tweede graad hebben zich verzameld aan de andere kant van het maïsveld, op de banken. Overal is het even een uur lekker luieren en ontspannen. 

Op zo'n moment wil ik heel even weer zestien zijn en mee liggen genieten van gewoon niksen samen met leeftijdsgenoten. Ik rij ze met een glimlach voorbij. Een zonnestraal knijpt mijn ogen samen tot spleetjes.

Uit logeren

Jongeren lezen niet? Vergeet het. Na amper één week tijd zijn al heel wat boeken van mijn klasbibliotheek uit gaan logeren, zonder dat er punten of opdrachten mee gemoeid waren. 

Of het wel mocht, een boek uitlenen? Als je ze terugbrengt en niet in stukken scheurt, vertel ik dan met een glimlach. 

Ze zijn in goede handen, mijn 'John Greens' en mijn 'Divergents' en al die andere titels die nu op nachtkastjes of bureaubladen wachten tot ze hun verhaal kunnen voortzetten.

(En nu stop ik met mijn blogbericht, want ik zit midden in een spannend verhaal...)

vrijdagavondgevoel

Vier dagen tijd had de vermoeidheid nodig om zich een weg door mijn poriën te zoeken. Het klinkt bijna lachwekkend: amper begonnen en al moe? Is het schooljaar niet nog maar net begonnen?

Het zal het nieuwe ritme zijn, het toegeven aan vaste patronen, die zich kalm opdringen, met de zekerheid dat ze het toch zullen halen. Kijk maar rond: hier verschijnt al een eerste geeuw, daar is al iemand sneller afgeleid...

Moe maar tevreden ben ik. Meer tevreden dan moe, al bij al. De nieuwe leerlingen werken verrassend goed mee, willen vooruit. De meesten toch. De vertrouwde leerlingen vinden het niet al te erg me weer te zien, of weten toch te doen alsof. 

En ja, er zijn er ook die alles saai vinden en alleen naar de klas komen om met hun buur te praten, die hun boeken amper hebben, maar ze wel al thuis vergeten zijn. Let eens op, mannen. Schrijf je dan de antwoorden op een cursusblad?

Misschien moet ik dit blogbericht gewoon herschrijven. Vier dagen tijd had de tevredenheid nodig. Het klinkt bijna lachwekkend: amper begonnen en nu al tevreden? Is het schooljaar niet nog maar net begonnen?

Copycat

Het kopieertoestel draait op volle toeren. Afspraken, hulp bij het leren leren, cursusmateriaal, het gaat allemaal door de rollen en lades van dat grote gevaarte en wordt vaak nog warm geserveerd aan de leerlingen. 

Wat zou zo'n machine allemaal denken? Zou hij filosoferen over hoe origineel je in deze tijden mag dan wel moet zijn? Over hoeveel je kan en mag kopiëren van elkaar? Kijk eens rond in de klas: iedereen ziet er op een andere manier hetzelfde uit. 

Of heeft het ding nachtmerries van de vele taken en opdrachten die door zijn ingewanden suizen? Onvoorstelbaar toch dat leerlingen in zo'n korte tijd zo veel te verhapstukken krijgen. 

Dan is het stil. 'Is hij stuk of wordt er even niet gekopieerd', vraagt iemand. Misschien is hij even aan rust toe, denk ik met een glimlach, terwijl ik in de klas een eerste opdracht uitdeel.

Een smakelijke morgen

Alleen maar blije gezichten rond de tafel. Wat wil je anders? Alle eerstejaars mochten hun tweede onthaaldag starten met een heerlijk klasontbijt. Gezellig en lekker!

Eén september, twintig over acht

Eén september, twintig over acht. Het is nog opvallend rustig aan het Atheneum. De eerste leerlingen druppelen mondjesmaat binnen. Hier en daar lopen ook wat mama's of papa's, terwijl zoon- of dochterlief de weg naar de overdekte speelplaats vindt. Daar wacht een team klassenleraren van het eerste jaar om ze te vertellen waar de nieuwe leerlingen zo meteen om negen uur verwacht worden. 

Tegen die tijd wordt het wel behoorlijk druk, want de laatste jaren neemt het aantal leerlingen op het KAM alsmaar toe. Nog enkele uren en de gangen en klassen gonzen en bruisen weer van de activiteit. 

Zo'n eerste dag is zoeken, verkennen, wennen. Je moet de vakantie nog uit je lijf schudden, ontmoet heel wat nieuwe mensen, krijgt een grote hoeveelheid informatie te verhapstukken... Hoe heette ook weer die leerkracht Frans, waar liet ik mijn inlogcode voor Smartschool, in welk lokaal hebben we gedragswetenschappen?

Vanaf morgen betekent 'twintig over acht' weer dat de lessen al begonnen zijn. Hopelijk blijft er de komende dagen, weken en maanden nog genoeg hangen van het enthousiasme van zo'n eerste dag. Dat het voor iedereen een fantastisch jaar mag worden!

Knorrende buiken en gastronomische instructies: 3 toerisme in de keuken

De buiken van de leerlingen van het derde jaar toerisme knorren altijd in de les Nederlands. De vijf lekkerbekken dromen dan ook regelmatig hardop over lekkere gerechten. Toen de les 'instructies geven' op het programma stond, was dat de uitgelezen kans om dat gedroom om te zetten naar realiteit.

We kregen van mevrouw Peire de opdracht om zelf een recept uit te schrijven en dat mondeling te presenteren. Tijdens de mondelinge presentaties maakten we onze recepten ook zelf en daarna konden we heerlijk smullen van al dat lekkers.
 

Eline beet de spits af en maakte een gezonde aardbeien- en bananenmilkshake. Leni ging verder op de gezonde weg en maakte een heerlijke witloofsalade. Als hoofdgerecht smulden we van Kensi's 'scampi diabolique'. Speciaal voor de les Nederlands onthulde ze het geheime familierecept.

Tot slot genoten we van de wafels die Josue bakte. Onze lestijd zat er op, maar Christa werd niet vergeten. Zij leerde ons in de volgende les hoe we Bregg moesten maken.

Het werden vijf heerlijke gerechten die we niet snel zullen vergeten, en hoe we goede instructies moeten geven weten we nu ook!

Mevrouw Peire trakteerde ons later nog op een zelfgebakken appel-speculaastaart en zo sloten we de lessenreeks rond instructies op een smakelijke manier af!