Bereken de massadichtheid van je cocktail!

Tijdens de laatste les wetenschappelijk werk mag het al eens iets feestelijker. Dat lieten deze eerstejaars zich geen twee keer zeggen.

"Massadichtheid berekenen? Dat doen wij graag voor kleurrijke cocktails! Schol!"

GWP 5 - Westhoek (Wereldoorlog I) en Lille

Het is intussen alweer een hele tijd geleden, maar het blijft een mooie herinnering. Hier is een verslag over de gwp van het vijfde jaar.

Het was vroeg in de ochtend, 7 uur om precies te zijn. We waren met z’n allen op tijd klaar voor het gevecht, voor de oorlog. 

Een stille vrees niet te na gelaten stapte het 5^e jaar op de bus en vertrok richting Westhoek. De ene groep startte links, de ander rechts, maar we zouden elkaar op een vreedzame manier in het midden treffen. Ons programma was duidelijk: het verleden herbeleven en er uit leren, samen zijn in het heden en pionier worden van de toekomst. Wereldoorlog I is gestreden, honderd jaar vanaf nu, maar nog niet vergeten. Een verleden dat ons elke dag opnieuw leert hoe belangrijk verdraagzaamheid en diplomatie zijn.

We bezochten de eeuwoude strijdvelden van Westfront en Dodengang, analyseerden de aanleiding, oorzaken en strategieën in de musea ‘Flanders Fields’ en ‘Passchendaele’. 

We betoonden eer aan zij die voor onze vrije wereld gestorven zijn op de kerkhoven van Tyne Cot en Houthulst en aanschouwden in Vladslo de diep-menselijke wonden die de oorlog in zich draagt.

We waren verbouwereerd door Lange Max – destijds het grootste kanon ter wereld – en raakten gefascineerd door de Australische mijnwerkers van Hill 60.

Op het einde van de tweedaagse bliezen de klaroenen van de Last Post om ons te herinneren aan de honderdduizenden gesneuvelden die alleen, onder een deken van stille klaprozen, rust hebben gevonden in het ideaal waar ze voor vochten: de vrijheid voor ons, hun kinderen …

De oorlog was voorbij, de vrede beklonken, woensdag was het tijd voor ontspanning in avonturencentrum Blueberry Hill!

Noem het een sportdag of een competitie tussen ploegen en individuen om op een vredevolle manier eer te behalen. Muurklimmen, speleo, commandoparcours, … Samen in een team werken, elkaar aanmoedigen en de grenzen van onze eigen beperkingen verleggen.

Na de sportieve inspanningen was ook de ratio aan zet. Een strategisch steekspel met gekwiekste vragen en onverwachte antwoorden, en als afsluiter een kwis met een gevoel op een ontspannen woensdagavond.

De laatste twee dagen floreerden we in de culturele welstand van het heden en genoten we van de straten, parken en musea van Kortrijk en Lille. Exploratie en cultuurdifferentiatie gingen vrijdag hand in hand door een van de mooiste steden van Frankrijk.

Tekst: B. Popleu

Op inleefreis naar India

Het wordt een uitdaging, het is niet helemaal zonder risico en ze zullen het ruim een week zonder school moeten doen, maar Fien uit klas 441 en meneer D'Haese zien het helemaal zitten: in het najaar trekken ze samen op inleefreis naar India. 

Samen met andere vertegenwoordigers van enkele Antwerpse scholen werden ze door de mensen van Damiaanactie uitgekozen om ter plaatse te ondervinden wat er vandaag gebeurt om mensen met lepra of tbc te genezen. 

Deze ziekten treffen vooral arme mensen en maken nog altijd vele slachtoffers. Verminkingen ten gevolge van lepra of tbc kunnen echt gruwelijk zijn. Het schrik het tweetal niet af, al weten ze dat het best confronterend kan zijn. 

Wij hebben het hier heel comfortabel, terwijl in India mensen sterven omdat ze geen medicatie kunnen betalen, vertelt Fien. Ze wou met eigen ogen zien hoe slachtoffers ter plaatse geholpen worden, schreef ze de Damiaanactie. De kans bestaat dat ze ter plaatse ook een operatie kunnen bijwonen.

Het doel van de missie is dubbel: geld inzamelen en mensen bewust maken van het probleem: melaatsheid en tuberculose zijn de wereld nog niet uit, maar kunnen bestreden worden. Om die boodschap over te brengen wordt de hele school bij het project betrokken en reist ATV mee naar India. Het wordt ongetwijfeld een unieke ervaring.

Presentatie geïntegreerde proef 6 toerisme

Het zesde jaar toerisme heeft enkele weken geleden de GIP-presentatie gedaan. Dit houdt in dat elk studentenbedrijf zichzelf komt verkopen. Dit is deel van ons verplicht leerplan en is een eindwerk, net zoals de OC’s van het zesde jaar ASO. 

Het zesde jaar had deze dag geen les. Dit was bewust zo, gedaan want ze hebben alles zelf moeten regelen. Dit houdt in: het aankleden van de zaal, receptietafels reserveren, bestek en borden kopen, zorgen voor drank, enzovoort. Zoals u hier kunt zien zijn de leerlingen op deze foto bezig met de rode loper uit te rollen.

Eens dat al het voorafgaande werk voltooid was, konden de studentenbedrijven hun presentaties beginnen inoefenen, zo was alles mooi op punt en wist iedereen wanneer ze moesten spreken. Meneer Popleu, de leerkracht informatica, bleef ook heel de dag meehelpen. Dit deed hij zodat de PowerPointpresentaties ook perfect op punt waren.

Vervolgens, rond vijf uur 's avonds, zijn de studentenbedrijven (iedereen dus) begonnen met alle kleine details af te werken. Dit wil zeggen: alle folders plooien, posters ophangen (deze waren allemaal gemaakt door de studentenbedrijven zelf).

Na een hele dag zwaar werken, alles op zijn plaats zetten en inoefenen was het zes uur. De studentenbedrijven begonnen dan aan de presentatie. Het onthaal, dat geregeld was door Charlotte Claeys, bestond uit enkele leerlingen van het vijfde jaar.

Het eerste studentenbedrijf dat met het presenteren begon was Bon Voyage. Zij verwelkomden de directrice, mevrouw Feyen, en alle andere juryleden. Het bedrijf gaf een heel gedetailleerde PowerPointpresentatie over de verschillende uitstappen, hoe ze die in elkaar hadden gestoken, en overliepen de sterke en minder sterke kwaliteiten van de leden.  

Wat er wel speciaal was aan de presentatie van Bon voyage, was dat er een lid, Lauranne Bayer, een deel van de presentatie helemaal in het Frans heeft gedaan.

Vervolgens was het de beurt aan Gaja Connections. Dit studentenbedrijf bestond uit vier leden: Charlotte Taeymans, Charlotte Caeys, Yana Hardewyn en Len Blockmans. Zoals Bon voyage heeft dit studentenbedrijf ook een gedetailleerde weergave van hun studentenbedrijf gegeven.

Ze hebben uitgelegd hoe ze hun uitstappen hebben uitgewerkt, de kosten gegeven enzovoort. Wat wel goed was, was dat ieder studentenbedrijf een eigen sjabloon had gemaakt. Dit hebben ze geleerd tijdens de lessen informatica. Net zoals de posters, folders enzovoort. Ook naar dit studentenbedrijf luisterde de jury zeer aandachtig en ook hier evalueerden de juryleden iedereen individueel.

Als laatste was het de beurt aan studentenbedrijf Cosmos Travel. Zoals ieder ander studentenbedrijf stelden ze zich voor: wie ze waren, wat ze deden, hoe ze op de naam zijn gekomen, welke slogan ze hadden verzonnen. Dit werd allemaal door ieder studentenbedrijf verteld. Dit bedrijf bestond uit vijf leden: Matthew Matthijssen, Dennis Daems, Alana Horemans, Kjara Talboom en Reneé De Smedt. 

Wat er uniek aan dit studentenbedrijf was, is dat dit bedrijf het enige was dat een uitstap naar het buitenland had georganiseerd en dat ze de GIP afsloten met enkele woorden in het Duits. Hier werd ook de tweedaagse naar Trier uitgelegd.

Na de presentatie werd iedereen uitgenodigd om een glaasje wijn te drinken en een klein stukje te eten op de receptie.

Tekst: Jonathan Cieters, 6 toerisme

Gwp1: Kinrooi

Een week naar Kinrooi op geïntegreerde werkperiode met de eerstejaartjes!

Met twaalf leerkrachten trokken we erop uit. De gwp werd georganiseerd door mevrouw Vervloet en mevrouw de Leenheer. Zij gingen ervoor zorgen dat het een topweek werd.

Maandag 18/04:  Vandaag was het zover: we gingen op gwp. Iedereen stond om 9u paraat op de speelplaats afscheid te nemen van hun ouders. Als we op de bus zaten en we gingen vertrekken zwaaiden alle ouders de kinderen op bussen uit. De rit duurde twee uur. De meeste kinderen waren vrolijk mee aan het zingen met de liedjes in de bus , andere waren aan het praten. Eindelijk waren we aangekomen. Eerst mochten we onze lunch opeten. Terwijl de jongens hun kamers te zien kregen, moesten de meisjes een lesje volgen en daarna omgekeerd. Als de kamers helemaal klaar waren, gingen we met een zoektocht in groepen het domein verkennen. 

Dinsdag 19/04:Vandaag gingen we naar De Warre; andere groepen gingen naar Thorn of Maaseik. Eerst moesten we 16km fietsen met de fietsen die we gehuurd hadden. Toen we aangekomen waren kregen we even pauze. Daarna kregen we uitleg hoe we veilig de klimparcours gingen doen. Om 13u gingen we de deathrides doen; ook daar kregen we eerst een uitleg. Als iedereen geweest was mochten we de lunch op eten. Daarna volgde de apenzoektocht. We moesten opdrachten uitvoeren en daardoor vonden we de apen. 

Woensdag 20/04: Dit keer gingen we de stad Maaseik bezoeken andere groepen gingen naar De Warre of Thorn. In Maaseik gingen we in  groepjes van 3 of 4 een zoektocht doen als die klaar was mochten we vrij rondlopen tot 12u. Dan moesten we verzamelen en gingen we naar een Molen. Daar mochten we eerst onze lunch op eten en kregen daarna een uitleg en rondleiding van iemand die daar al meer dan 60 jaar molenaar was. Als de rondleiding klaar was wandelden we terug naar het verblijf. 

Donderdag 21/04: De voorlaatste dag gingen we naar Thorn andere groepen gingen naar Maaseik of De Warre. Vandaag gingen we ook met de gehuurde fietsen. Het was een lange tocht maar we maakten wel een pauze aan een ijssalon waar de kinderen een ijsje mochten kopen als ze dat wilden. Toen we aankwamen moesten we groepjes maken van 2 of 3 en gingen we op zoektocht. Na het avondeten ging iedereen zich klaar maken voor de bonte avond. Dat was heel leuk: ze speelden goede muziek en Caro heeft het liedje 'Billionaire' gezongen. Om 23u moest iedereen naar de kamers en om 23u30 ging het licht uit.

Vrijdag 22/04: De laatste dag gingen we eerst de kamers helemaal opruimen en onze koffers naar de verzamelplek brengen. Na het ontbijt gingen we dan in onze groepen nog wat spelletjes spelen. Dan moesten we op de bus stappen en was iedereen een beetje moe. Toen we aankwamen was iedereen heel blij zijn ouders te zien en gingen we rustig naar huis. 

Kort samengevat: het was een leuke, leerrijke en avontuurlijke week!

                                                                                                                                                     Tekst: Caro Abutoh 132a

De Voices van het KAM: Jens en Olivia samen op het podium

"Het komt helemaal goed", vertrouwde Jens me toe. Een microfoon extra, wat kabels om alles efficiënt aan te sluiten, het mini-optreden kon zo meteen. Een leerkracht en een leerlinge van dezelfde school samen in The Voice, beiden in 'Team Bent', beiden nu vrijdag in de live shows, dat is bijna smeken om een performance op school.

 

Al om één uur stond er een kring kijklustigen rond het podium waar Jens met de mensen van de tv-zender en met een paar collega's de bedrading in orde bracht. Gsm's in de aanslag, flyers van Olivia in de andere hand, de tienerjongens en -meisjes zouden geen milliseconde van het gebeuren missen. 

Olivia geniet van de aandacht, maar blijft er rustig onder. Tussen de leerlingen staan ook enkele klasgenoten enthousiast te supporteren. Na afloopt neemt ze even de tijd om te signeren. 

Het duurt even voor de opnames echt kunnen starten, maar rond halftwee is het eindelijk zover. Jens kondigt aan dat ze hun nummer een viertal keer zullen brengen. Zo krijgen de camera's de kans om het event vanuit alle hoeken en kanten te belichten. 

'Fix you' van Coldplay klinkt teder en kwetsbaar, maar toch ook krachtig uit beide kelen. Beide stemmen draaien rond elkaar, af en toe lijken ze ook te raken. De speelplaats is intussen al heel wat voller: heel wat kinderen van de lagere school zijn erbij komen staan en ook heel wat leerkrachten willen iets van het spektakel zien.

Het voelt een beetje vreemd om ook bij de vierde uitvoering te doen alsof je het voor het eerst hoort, maar iedereen blijft er heerlijk relaxt onder. Het applaus is niet minder warm. 

Vrijdagavond gaat een delegatie van de school ter plaatse om beide kandidaten te steunen, maar nog veel meer mensen zullen hen thuis voor de tv succes wensen of sms'en... Dat het spannend wordt is een understatement!

Atheneum Mortsel bestrijdt radicalisering in Vlaams Parlement

Misschien was het toch beter als hij de scholen die op bezoek kwamen zou vragen een half uurtje eerder toe te komen, zo vertelde Vlaams Parlementsvoorzitter Jan Peumans mij. Het is één van zijn verantwoordelijkheden om in te staan voor de veiligheid. Sinds de aanslagen van 22 maart zijn de controles gevoelig verstrengd en dus duurde het een hele tijd voor alle honderd zesdejaars de controle gepasseerd waren. 

Het was dan ook heel toepasselijk, ook al lag het thema al langer vast, dat er vandaag gediscussieerd zou worden over radicalisering en hoe die tegen te gaan. Over de resolutie van CD&V in dat verband werd vorig jaar al 'kamerbreed' gestemd, zoals één van de leerlingen het accuraat uitdrukte, maar dat belette ons niet om er uitgebreid over van mening te wisselen.

Het recept is intussen uitvoerig uitgetest, want meneer Joppen voert het al zes jaar aan een stuk uit. 's Ochtends worden de leerlingen onder de vleugels genomen van parlementariërs die hen wegwijs maken in de politieke wereld en meer specifiek het standpunt van de partij in verband met het gekozen onderwerp. Na de middag worden die opinies in de arena van het halfrond gegooid, waar ze het onderwerp van een verhit debat vormen. 

Dat radicalisering een heet hangijzer is mocht in de voormiddag al blijken. Waarom wordt er alleen over islam gesproken? Wat is het bestaansrecht van een partij als Vlaams Belang, die discriminatie predikt? Het zijn maar enkele van de pertinente vragen die aan bod kwamen.

Tijdens het debat struikelden de leerlingen af en toe over de juiste formuleringen of over de technische details van de resoluties, maar er werd hoe langer hoe intenser nagedacht en gediscussieerd. Meer en meer mensen, ook zij die anders wat stiller zijn, lieten hun stem in het verhaal horen. 

De aanwezige politici toonden zich achteraf heel enthousiast over het project en hoe onze zesdejaars het ervan af hadden gebracht. Dat ze er nog heel wat van konden leren, vertelde mevrouw Jacobs van Open VLD. Dat het een uniek project is dat navolging verdient, beaamde iemand anders. 

Een kant en klare oplossing tegen radicalisering hadden onze leerlingen niet, maar het debat open gooien en hun vinger op de zere wonde drukken deden ze met brio.